JL Austin's theorie van Performatives verbergt een robuuste notie van "zelf." Een spreker uitspreken van (een auteur schrijven) een performatieve wil wijzigen (of een verandering te beschrijven aan) een stand van zaken in de wereld. Dergelijke wijziging kan niet gebeuren, en zou waarschijnlijk niet, tenzij de spreker maakt gebruik van de performatieve. De spreker is een individuele, performatief-inzet [...]
Austin
Austin's Self
22 maart 2008 · No Comments
Taalhandelingen met rechtsgevolgen
25 oktober 2006 · No Comments
Dit is nog een andere nota neergeslagen door het opnieuw lezen van beroemde paper JL Austin's, "Een Pleidooi voor Excuses," zie vorige post. Zoals ik al beschreef, Austin ontstond het concept van "taalhandelingen", die zijn de dingen die men doet, of volbrengt, door het uitspreken van woorden. Voorbeelden zijn activiteiten zoals veelbelovend, commandant, evalueren, beschrijven, enz. Nu, er is een belangrijke [...]
Legal "Excuses"
24 oktober 2006 · No Comments
Ik was wat meer na te denken over JL Austin (zie vorige post, "Comments on 'Een pleidooi voor de Excuses,'" en viel het me op dat de rechtszaken en geschillen, zijn het ultieme voorbeeld van een aberratie, er iets fout gaat. Nu, ik hekel aan advocaten zoveel als de volgende kerel, maar blijf hier bij mij, net als Dante met [...]
Opmerkingen in verband met "Een Pleidooi voor excuses"
23 oktober 2006 · No Comments
Ons onderwerp van vandaag is een paper van een filosoof met de naam JL Austin. Austin was een professor aan Oxford. Hij eigenlijk stierf betrekkelijk kort geleden, in 1960. Hij is niet te verwarren met een ander Engels filosoof genaamd John Austin, die een beroemde geleerde van jurisprudentie, of ik denk dat we konden zeggen "jurisprude," back [...]
