Woord en Object

Er zijn drie woorden die hun weg hebben gevonden in onze hedendaagse lexicon, die aanzienlijk irriteren mij, en hier zijn ze dan:

"Product".   Deze term veelvuldig werd gebruikt in de consumentenmarkt entertainment software bedrijf, toen was er een.   Het verwijst naar 'dingen' zoals boeken, platen (cd's, cassettes), video (DVD's, VHS), enz.   Mijn bezwaar tegen is tweeledig.   Ten eerste is het misbruikt om te verwijzen naar het werk belichaamd in de tastbare medium, in tegenstelling tot de fysieke of mechanische concretisering ervan.   Ten tweede, zelfs bij normaal gebruik (in de tweede zin), is het impliciet belachelijk laag om de inspanningen van de schepper.   Het suggereert is het niet artistiek of unieke, in plaats van, het is fungibel en vervangbaar.   Zelfs indien deze laatste is zo - en het kan waar zijn vaker dan je denkt - het is nog steeds denigrerende.

"Content".   Dat is een handige lead-in van de opvolger van "product," vooral omdat esthetische werkt migreren naar het Internet.   "Content" is elk beetje (get it, bit) en afwijzend als "product".   Het vernedert de maker inspanning.   Het suggereert van het werk enige functie is om ruimte, pagina-views te trekken, reclame dollars te stimuleren, search-engine rankings te verbeteren, of iets dergelijks.   Terwijl het in feite moet de primaire bestuurder van deze activiteiten, niet de ondergeschikte een te zijn.   Naar analogie, "artikelen" in tal van kranten, tijdschriften en andere gedrukte media vaak slechts beschouwd als "devices" of "dragers" voor reclame en "content" draagt ​​dezelfde connotatie.

"Folk".   Als ik hoor onze president George Bush verwijzen naar "folk" nog een keer, ik denk dat ik BARF.   Hetzelfde geldt voor de huidige lichting presidentskandidaten, samen met hun "analisten" (oeps, ik bedoel "agenten" of "spin doctors").   "Folk" is een gespecialiseerde term die verwijst naar een nauwe affiniteit gevestigde groep, zoals een etnische stam, een klomp-dancing club, mensen die spelen "volksmuziek", en wat niet.   Het kan niet en mag niet worden gebruikt om te verwijzen naar "mensen in het algemeen", of een amorfe groep van individuen waarbij men probeert aan te spreken.   Het verkeerd gebruik in deze context onthult de faux-vermenselijking van politieke discours, dat wil zeggen, probeert om jezelf oprecht klinken, terwijl jullie in feite niet bent.  

Dus excuses op voorhand, als we elkaar ontmoeten en ik ben licht remonstrative op de bovenstaande punten.